Minister Milquet voorstander van één uniform anti-verdwaalsysteem voor alle Vlaamse kustgemeenten

Joële Milquet: “Ik geloof in de meerwaarde van het project van de verdwaalpalen, maar kreeg geen medewerking van de West-Vlaamse gouverneur en de Vlaamse regering”
Vlaams Belang vraagt dringend overleg en herhaalt pleidooi voor structurele ondersteuning van verdwaalpalen

De voorbije zonnige krokusvakantie zorgde al meteen ook voor een eerste verloren gelopen kindje op het strand; op zaterdag 8 maart ’14 diende de brandweer van Blankenberge uit te rukken om het kindje op te sporen en na een half uurtje zoeken bleek het kind opnieuw terecht.  Hiermee kwam de problematiek van de anti-verdwaalsystemen opnieuw onder de aandacht. Een hoge en opvallende verdwaalpaal met herkenbare figuren op afgebeeld zoals een vis, huis of bal, was hierbij tot voor kort voor veel kinderen hét herkenningsteken langs de 67 kilometer lange kustlijn. De plaatsing in de badplaatsen van de 10 Vlaamse kustgemeenten van in totaal 140 verdwaalpalen met telkens een uitleg in het Nederlands, Frans en Duits en de verdeling van zo’n 360.000 anti-verdwaalarmbandjes via 350 distributiepunten en via 50 mobiele ijsverkopers van Ola  gebeurde sinds begin de jaren ‘90 op initiatief van Dominiek Vervaecke van Media Consulting. Voor dit initiatief, dat tot 2013 op geen enkele vorm van overheidsfinanciering kon rekenen, kostte in 2011 het vervangen van de logo’s en het drukwerk alleen al zo’n 25.000 euro.

Op 28 juni 2012 kwam Minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet (CDH) zelfs naar Oostende om de eerste armbandjes uit te delen: “Niet alleen als minister maar ook als mama van vier kinderen heb ik de eer en het genoegen de eerste anti-verdwaalarmbandjes uit te delen. De bandjes zijn essentieel bij het oplossen van de problematiek van verdwaalde kinderen.” Bij deze uitdeelactie raakte bekend dat het initiatief vanaf 2013 op 5.000 euro federale steun, een peulschil, zou kunnen rekenen. Minister Milquet zou daarbij beloofd hebben om in het najaar 2012 samen te zitten over de verdere opvolging en ondersteuning van de campagne, zou beloofd hebben dat er een samenwerkingsovereenkomst zou komen tussen de verschillende overheden om vanaf 2013 de projecten via een overheidsdeelname een structurele financiële inbreng te bezorgen en zou werken aan een wetsontwerp dat redders aan zee de bevoegdheid zou moeten geven om GAS-boetes uit te schrijven, zoals nu al het geval is met de hoofdredders in De Panne en Bredene.

Een van de problemen in 2013 waren echter door de crisis de teruglopende sponseringinkomsten en de financiering van het initiatief van de verdwaalpalen, want voor het eerst slaagde men er niet in om de financiering via sponsoring rond te krijgen en werd dus aan de deelnemende gemeenten in eerste instantie een bijdrage van 400 euro huurgeld per paal gevraagd. Sommige gemeenten kwamen aldus na 25 jaar plots tot de vaststelling dat de verdwaalpalen ineens niet meer functioneerden… Tijdens de zomer van 2013 werden aan de Vlaamse kust dan ook niet minder dan 3 systemen om verloren gelopen kinderen op te sporen of op te vangen gebruikt, ook al had de gouverneur van West-Vlaanderen  in een brief aan alle Vlaamse kustgemeenten (zie bijlage) gesteld dat “een uniforme aanpak in het kader van de efficiëntie de enige goede oplossing is”: de verdwaalpalen van Media Consulting, de antiverdwaalarmbandjes van Westtoer en de Maya de Bij-bandjes van de stad Blankenberge.

Intussen blijkt bovendien dat de gouverneur van West-Vlaanderen na voorbije zomer aan alle Vlaamse kustgemeenten een brief stuurde (zie bijlage) met de vraag om de lopende concessieovereenkomst met Media Consulting te verbreken.  Tot op heden staan 90% van de nu nog 129 verdwaalpalen van Media Consulting nog steeds onder concessiecontract of werden ze nog niet opgezegd. Volgens de Intercommunale Kustreddingsdienst stond bij de verdwaalpalen zelfs een uitleg in de 3 landstalen, “maar vaak kenden de Franstaligen het concept niet. De meeste verdwaalde kindjes die bij de redders belandden, hadden dan ook geen armbandje aan. Dat maakte het soms erg moeilijk om hun ouders terug te vinden.” Media Consulting vroeg dan ook herhaaldelijk om het principe van de verdwaalpalen, met de Franse bijnaam “Les t’étéou’s”, en van de armbandjes meer bekend te maken in Wallonië, desnoods bijvoorbeeld “via olijke strandchampetters, waarbij jobstudenten in een kleurrijke outfit de strandtoeristen er op een ludieke manier op wijzen dat ze hun kind best zo’n armbandjes aantrekken.”

In de Commissie Binnenlandse Zaken van 28 mei 2013 verklaarde minister Joëlle Milquet nog het volgende: “Wij hebben 5 000 euro steun uitgetrokken voor de plaatsing van verdwijnpalen en de verspreiding van anti-verdwaalalarmbandjes. In het kader van die ondersteuning werden 360 000 antiverdwaalalarmbandjes geproduceerd en ter beschikking gesteld aan de kustgemeentes voor de aanvang van het zomerseizoen 2012. Als minister van Binnenlandse Zaken ondersteun ik natuurlijk het project. Ik heb dan ook het initiatief genomen om een structurele ondersteuning voor het project te vragen aan de relevante beleidsniveaus. Ik heb voor de tweede keer de Vlaamse minister van Toerisme, de Vlaamse minister van Mobiliteit en de gouverneur van West-Vlaanderen aangeschreven om te komen tot de inbedding van het project in een gestructureerd partnerschap. Tot nu toe heb ik geen antwoord gekregen en mijn diensten zijn vooralsnog dus het enige overheidsniveau, dat een financiële steun aan het project geeft. Ik hoop dat de verschillende Vlaamse overheden hetzelfde zullen doen. In verband met de boetes en sancties, wij hebben natuurlijk een mogelijkheid met het wetsontwerp dat nu voorligt.”

In een vraag (zie bijlage) van volksvertegenwoordiger Tanguy Veys (Vlaams Belang) werd gevraagd in welke mate de Minister van Binnenlandse Zaken voorstander is van één uniform anti-verdwaalsysteem voor alle Vlaamse kustgemeenten en welke maatregelen genomen werden. Bovendien vroeg de partij ook naar maatregelen om in Wallonië voldoende rustbaarheid te geven dit anti-verdwaalsysteem. In haar antwoord (zie bijlage) stelde Minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet (CDH) het volgende: “Ik geloof in de meerwaarde van het project van de verdwaalpalen en heb daarom het initiatief genomen om een uniforme en structurele ondersteuning van het project van de verdwaalpalen tot stand te brengen. Ik heb de Vlaamse Ministers van Toerisme en Mobiliteit en de gouverneur van West-Vlaanderen, die bevoegd zijn voor de thematiek in dit project, gecontacteerd om na te gaan in welke mate zij konden bijdragen tot deze ondersteuning. Ik heb geen positief antwoord gekregen. [… ]  Ik ben voorstander voor één uniform systeem voor alle kustgemeenten. Het is niettemin aan de bevoegde provincie en kustgemeenten om vanuit hun autonomie tot een uniform systeem te komen die gericht is naar alle toeristen die onze kust bezoeken.”

Volksvertegenwoordiger en Blankenbergse gemeenteraadslid Tanguy Veys: “Het valt te betreuren dat enerzijds zowel de provincie West-Vlaanderen als de Vlaamse overheid mee aan de basis liggen van het falen van de verdwaalpalen en dat anderzijds kostbare tijd werd verloren en enkel verwarring gesticht werd door het eigengereide optreden van lokale besturen zoals dat van Blankenberge.  Ik hoop dat er na een spoedig overleg, ook met Media Consulting, opnieuw één uniform en structureel ondersteund anti-verdwaalsysteem voor alle Vlaamse kustgemeenten kan komen en ik zie nog steeds een toekomst in het beproefde systeem van de verdwaalpalen.  Het wordt dringend tijd dat politieke spelletjes over de hoofden van onze kinderen heen stopgezet worden !”

Bestuurslid

Bijlage 1Bijlage 2

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...