Geen liberalisering van de post

Op donderdag 18 november ’10 werd op voorstel van Minister voor Telecommunicatie Vincent Van Quickenborne (Open VLD) in de Kamer van Volksvertegenwoordigers een wetsontwerp besproken en goedgekeurd, waardoor conform een Europese richtlijn vanaf 1 januari 2011 de postmarkt in België wordt open gegooid voor private ondernemingen en de post, het huidige Bpost, zijn monopolie verliest. Het Vlaams Belang keurde deze wet niet goed en had hiervoor diverse motieven.
 

Historisch rol

De nakende liberalisering leidt immers nu al tot nefaste gevolgen bij Bpost.  Het personeel kreunt onder de werkdruk, de nepstatuten van “hulppostbodes” ten spijt, met talloze stakingen en een dramatisch hoog absenteïsme van tussen de 8 en 9% tot gevolg.  Ook de klanten van de post hebben de voorbije jaren op vlak van dienstverlening al zwaar moeten inboeten: sluiting van tal van postkantoren, schrappen en beperken van allerlei diensten, …  De regering slaagde er bovendien niet in om, ondanks de historische rol en grote verantwoordelijkheid die de overheid tegenover Bpost heeft, het Vlaams Belang er van te overtuigen dat Bpost voldoende voorbereid is op die liberalisering en zonder dat dit gebeurt op kap van het personeel en de klanten.
 

Slechte timing

Ook al gaf eind 2009 de ministerraad reeds groen licht voor deze liberalisering, kwam de bevoegde minister pas een jaar later naar het parlement met een wetsontwerp, dat nog eens bij hoogdringendheid moest worden besproken en gestemd.  De wetteksten waren bovendien duidelijk snel-snel in mekaar gebotst waardoor de Raad van State, de juridische dienst van de Kamer en de commissieleden zelf, nog met allerlei amendementen de wet moesten oplappen.  Deze slechte timing van een minister die zichzelf “Quick” noemt, heeft natuurlijk een bedoeling; door nu pas bekend te maken wat de regels zijn voor potentiële spelers, zal het voor geen van hen mogelijk zijn om op 1 januari 2011 klaar te staan.

 
Geen echte liberalisering

De reglementering houdt ook zowel tal van beperkingen in op vlak van tijd (sommige maatregelen gaan pas in voege 6 maanden tot 1 jaar na datum), als tal van verplichtingen in op vlak van tarieven (enkel uniforme tarieven), dekkingsgraad (minstens 80%), spreiding (in alle 3 gewesten), frequentie (minstens 5 keer per week) en personeelsstatuut (er mag, in tegenstelling tot buitenlandse voorbeelden, niet gewerkt worden met zelfstandigen).  Van een echte liberalisering zoals Europa voorschrijft is dan ook geen sprake, en dat voor een minister (Vincent Van Quickenborne, nvdr.) die prat gaat op zijn liberale principes…
 

Post moet België redden en wat met de taalwetgeving?

Eén van de regels die aan alle “postoperatoren” zal worden opgelegd is dat ze actief moeten zijn in elk van de 3 gewesten (Vlaanderen, Brussel en Wallonië). Nochtans is het duidelijk dat de poststromen zich vooral in elk gewest zelf afspelen of tussen Vlaanderen en Brussel of tussen Brussel en Wallonië.  Het postverkeer tussen Vlaanderen en Wallonië is veeleer beperkt – dit is dus niet alleen een politieke realiteit – waardoor deze verplichting enkel tot doel heeft om bijvoorbeeld een zuivere Vlaamse postdienst te verhinderen en dus een Belgisch model op te dringen.  Bovendien zal aan de postoperatoren geen verplichting worden opgelegd om zich te houden aan de taalwetgeving, Bpost moet dit voorlopig wel nog doen, waardoor de verfransing in Brussel en de Vlaamse Rand alleen nog maar zal toenemen met ééntalig Franse postdiensten.
 

Voor het Vlaams Belang waren er dan ook voldoende argumenten om deze liberalisering van de post in België niet goed te keuren en de partij heeft zich dan ook onthouden.

 
Bekijk hier het standpunt van het Vlaams Belang, bij monde van Volksvertegenwoordiger Tanguy Veys, die meteen ook zijn “maidenspeech” in de plenaire vergadering hield:

http://www.vimeo.com/17073190


Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...